Articoli

Τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης στην Ελλάδα και τον κόσμο

 

Τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης στην Ελλάδα και τον κόσμο

ellak

 

Off

 

ΕΘΙΜΑ, ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

 

 

 

Η Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, είναι η πιο ξεχωριστή ημέρα της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (που είναι γνωστή και ως
«Κρεατινή»).

 

Σύμφωνα με το έθιμο, την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λιώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός, η τσίκνα, είναι διάχυτος παντού. Η προέλευση αυτού του παράξενου εθίμου χάνεται στα βάθη του χρόνου,
ωστόσο φαίνεται να συνδέεται με τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων, που θεωρούσαν το φαγοπότι και το γλέντι ιεροτελεστία για την καλή ευφορία της γης την άνοιξη. Είναι και ένα από τα έθιμα που συνεχίστηκαν και με τον Χριστιανισμό.

 

Η Τσικνοπέμπτη αποτελεί, ουσιαστικά, την απαρχή των εκδηλώσεων για την Αποκριά, αφού την επόμενη εβδομάδα ακολουθούν το Καρναβάλι και η Καθαρά Δευτέρα. Η λέξη Αποκριά σημαίνει αποχή από το κρέας και σηματοδοτεί την
έναρξη της τυρινής εβδομάδας στην οποία επιτρέπονται, κατά τη Χριστιανική θρησκεία, μόνο τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

 

Η ημέρα της Πέμπτης επιλέχθηκε, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, διότι η Τετάρτη και η Παρασκευή είναι σημαντικές ημέρες νηστείας.

 

Πως γιορτάζεται σε όλη τη χώρα

 

Στην Κέρκυρα: Γίνοται τα λεγόμενα «Κορφιάτικα Πετεγολέτσια». Η λέξη Πετεγολέτσια σημαίνει κουτσομπολιό και γίνεται το βράδυ της Τσικνοπέμπτης, στην Πιάτσα κοντά στην τοποθεσία «Κουκουνάρα».

 

Στην Πάτρα: Έχουμε το έθιμο της Γιαννούλας της Κουλουρούς, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, πιστεύει πως ο ναύαρχος Ουίλσον έρχεται να την παντρευτεί και τον περιμένει μάταια σαν την τρελή στο λιμάνι. Έτσι, την Τσικνοπέμπτη οι Πατρινοί ντύνουν κάποιον νύφη, ή βάζουν ένα ομοίωμα νύφης στο λιμάνι και διασκεδάζουν γύρω του.

 

Στις Σέρρες: Ανάβουν μεγάλες φωτιές στις αλάνες και αφού ψήσουν το κρέας, πηδούν από πάνω τους.

 

Στην Κομοτηνή: Οι νοικοκυρές καψαλίζουν, σχεδόν καίνε, μια κότα, για να τη φάει η οικογένεια την Κυριακή της Αποκριάς. Η παράδοση αναφέρει, επίσης, ότι την Τσικνοπέμπτη τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια πρέπει να ανταλλάξουν φαγώσιμα δώρα. Ο άντρας πρέπει να στείλει τον «κούρκο», δηλαδή μια γαλοπούλα, και η γυναίκα μπακλαβά και μια κότα γεμιστή.

 

Στη Θήβα: Αρχίζει ο «βλάχικος γάμος», που ξεκινά με το προξενιό δύο νέων, συνεχίζει με τον γάμο και τελειώνει την Καθαρά Δευτέρα με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων.

 

Στην Ιο: Το βράδυ της Τσικνοπέμπτης μασκαράδες ζωσμένοι με κουδούνια προβάτων διασχίζουν τη Χώρα και επισκέπτονται σπίτια και καταστήματα.

 

Στον Πόρο:  Η παράδοση επιβάλλει στους νέους να κλέψουν ένα… μακαρόνι, το οποίο θα βάλουν κάτω από το μαξιλάρι τους για να δουν ποια θα παντρευτούν.

 

Σε όλη την Πελοπόννησο:  Σφάζουν χοιρινά από τα οποία φτιάχνουν διάφορα άλλα τρόφιμα, μεταξύ των οποίων πηχτή, τσιγαρίδες, λουκάνικα, γουρναλοιφή και παστό.

 

Στη Σκόπελο: Οι κάτοικοι δίνουν ραντεβού στο Πεύκο, για να συνεχίσουν το γλέντι και το φαγοπότι όλοι μαζί.
Στη Γερμανία:  Schmutziger Donnerstag = Λιπαρή Πέμπτη.
Στη Γαλλία: Γιορτάζεται η ημέρα που αντιστοιχεί στην Ορθόδοξη Καθαρά Δευτέρα και συνδυάζεται με καρναβαλικές εκδηλώσεις.
Στις ΗΠΑ: Σε πολλές γαλλόφωνες περιοχές, όπως στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ γιορτάζεται η Mardi Gras = Λιπαρή Τρίτη.

 

Πηγή: iefimerida.gr, sansimera.gr

 

 

 

Καθαρά Δευτέρα 2014

Καθαρά Δευτέρα 2014

 

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί "καθαρίζονταν" πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα),ταραμάς και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού.

Τ΄ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα; Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια (Δημοτικός σατυρικός θρήνος Φθιώτιδας) Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα. Από παλιά η Καθαρή Δευτέρα, πέρασε στην συνείδηση του λαού, σαν μέρα καθαρμού. Οι βυζαντινοί, την Καθαρή Δευτέρα την ονόμαζαν Απόθεση -Απόδοση, και τελούσαν δρώμενα. Τραγουδούσαν σχετικά άσματα, από τα οποία έχουν σωθεί μικρά μέρη μέχρι στις μέρες μας. «Ίδε το έαρ το καλόν πάλιν επανατέλλει, φέρον υγείαν και χαρά και την ευημερίαν». Το πέταγμα του αετού, είναι ένα έθιμο μεταγενέστερο. Κούλουμα ονομάζεται η καθαροδευτεριάτικη έξοδος στην εξοχή και το πέταγμα του αετού. Οι χριστιανοί, παρέες παρέες βγαίνουν στην εξοχή, παίρνοντας μαζί τους νηστίσιμα φαγητά, και το ρίχνουν στην διασκέδαση και τον χορό. Τα κούλουμα από τόπο σε τόπο γιορτάζονται διαφορετικά, με διάφορες εκδηλώσεις. Παντού όμως επικρατεί κέφι, χορός και τραγούδι. Για την ετυμολογία της λέξης κούλουμα υπάρχουν πολλές εκδοχές. Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, η λέξη προέρχεται από το λατινικό Cumulus (κόλουμους) που σημαίνει σωρός, αφθονία αλλά και το τέλος. Εκφράζει δηλαδή το τέλος, τον επίλογο της Απόκριας. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή προέρχεται από μια άλλη λατινική λέξη, την λέξη «κόλουμνα» δηλαδή «κολώνα». Κι αυτό επειδή το πρώτο γλέντι της Καθαράς Δευτέρας στην Αθήνα, έγινε στις Στήλες του Ολυμπίου Διός. Όποια όμως κι αν είναι η ρίζα της λέξης, απ’ όπου κι αν προέρχεται, τα κούλουμα είναι μια καλή ευκαιρία για όλους μας, να διασκεδάσουμε κοντά στην φύση. Κούλουμα Υπαίθριος πανηγυρισμός της «Καθαρής Δευτέρας». Δεν έχει εξακριβωθεί η αρχαία προέλευση της εορτής αυτής που αποτελεί εορταστική ανάπαυλα ενώ ταυτόχρονα εορτάζονται τα μεθεόρτια της Αποκριάς και η έναρξη της Τεσσαρακοστής. Οι γιορτάζοντες τα «Κούλουμα» τρώνε άζυμο άρτο «λαγάνες» ενώ καταναλώνουν κυρίως νηστίσιμα (ταραμά, ταραμοσαλάτα, θαλασσινά, ελιές, κρεμμύδια, χαλβά κ.ά.). Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ΄ άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ΄ άλλους βυζαντινή. Στη Κωνσταντινούπολη γιορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε ένα από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ΄ εκείνο του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων». Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τούρκικα η γιορτή ονομάζεται «Μπακλά χουράν» από τη λέξη «μπακλά» που σημαίνει κουκιά. Στην Αθήνα από προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν από τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους «λατέρνας». Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου. Σήμερα τα Κούλουμα γιορτάζονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας μαζί με το κύριο της ημέρας έθιμο του πετάγματος του «χαρταετού». Ειδικότερα στην Αθήνα με την ιστορική συνέχεια της παρουσίας του ανώτατου άρχοντα τονίζεται ιδιαίτερα η λαογραφική αξία του εθίμου αυτού.

 

 

 

 

25η Μαρτίου 1821 (Εθνική Εορτή)

25η Μαρτίου 1821 (Εθνική Εορτή)

 

Η 25η Μαρτίου είναι η μια από τις δύο Εθνικές Εορτές μας. Την ημέρα αυτή τιμούμε τους ήρωες της επανάστασης του 1821. Τους ήρωες αυτούς που έδωσαν την ζωή τους ώστε η πατρίδα μας να είναι μια ελεύθερη χώρα. Από τις 29 Μαΐου του 1453, μετά την άλωση της Πόλης, και για τέσσερις αιώνες οι Έλληνες ζούσαν κάτω από την τουρκική κατοχή. Πολλοί από τους Έλληνες της εποχής αυτή δεν άντεχαν τον τουρκικό ζυγό και είχαν καταφύγει στα βουνά. Αυτοί ήταν και οι πρωτεργάτες της επαναστάσεως.

Στις 25 Μαρτίου του 1821 στην μονή της Μέγιστης Λαύρας στα Καλάβρυτα, ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης. Τότε άρχισε επίσημα η Ελληνική Επανάσταση που οδήγησε μετά από πολλούς αγώνες και θυσίες, στην ελευθέρωση και αναγνώριση του Ελληνικού κράτους το 1830 με τη συνθήκη του Λονδίνου. Συνθήκη που υπέγραψαν στις 22 Ιανουαρίου του 1830 η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία.

Δύο χρόνια μετά, στις 14 Αυγούστου 1832, ορίστηκαν και τα σύνορα της Ελλάδα  να φτάνουν μέχρι την νοητή γραμμή που έχει άκρα τον Παγασητικό και τον Αμβρακικό κόλπο. Τον Δεκέμβριο του έτους αυτού αποδέχτηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία αυτή την απόφαση και από τότε ξεκινά η πορεία του Νέου Ελληνικού Κράτους.

Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου ως Εθνικής Εορτής καθιερώθηκε με το διάταγμα 980, στις 15 Μαρτίου του 1838. Την ίδια χρονιά έγινε και ο πρώτος επίσημος εορτασμός.

Τελέστηκε δοξολογία στον ναό της Αγίας Ειρήνης, στην οδό Αιόλου. Πλήθος κόσμου είχε μαζευτεί και ανάμεσα τους ήταν και οι αγωνιστές της επανάστασης, οι οποίοι αποθεώθηκαν. Μετά τη δοξολογία, στήθηκε γλέντι στην πλατεία Κλαυθμώνος. Το βράδυ άναψαν φωτιές στην Ακρόπολη. Στον Λυκαβηττό στήθηκε ένας φλεγόμενος σταυρός, που έφερε την φράση «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ».

Από τότε η 25η Μαρτίου, γιορτάζεται κάθε χρόνο, σαν μέρα τιμής στους ήρωες της επανάστασης του 1821.

 

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (25η Μαρτίου)

 

 

Στις 25 Μαρτίου εορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Την χαρμόσυνη

δηλαδή είδηση, που έφερε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία, ότι μέσω

αυτής θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού. «Ιδού νυν ευαγγελίζομαι χαράν

μεγάλην» της είπε ο Αρχάγγελος.

Όταν η Παναγία ρώτησε πώς είναι δυνατόν να τεκνοποιήσει χωρίς άνδρα, ο

Αρχάγγελος της απάντησε ότι το Άγιο Πνεύμα θα έρθει σε εσένα και με την

δύναμη του Υψίστου θα συντελεστεί η ενσάρκωση του Υιού του.

Έτσι η Μαρία συνέλαβε τον Υιό και λόγο του Θεού, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος

με την εκούσια θυσία και τον μαρτυρικό «θάνατό» του, έσωσε το ανθρώπινο

γένος από τον αιώνιο θάνατο, στον οποίο είχε οδηγηθεί μετά από την εκδίωξη

των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο.

Το απολυτίκιο της γιορτής λέει:

«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και τού απ' αιώνος μυστηρίου ή

φανέρωσις ο Υιός τού Θεού Υιός τής Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την χάριν

ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν, Χαίρε,

Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.»

Δηλαδή:

«Σήμερα είναι η κυριότερη μέρα της σωτηρίας μας και η φανέρωση του

Μυστηρίου, που ήταν από πολλά χρόνια κρυμμένο: Ο Υιός του Θεού θα γίνει

άνθρωπος, Υιός τής Παρθένου Μαρίας και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ αυτό το

χαρμόσυνο μήνυμα φέρνει. Γι’ αυτό κι εμείς μαζί μ αυτόν ας πούμε ζωηρά στην

Παναγία: Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου.»

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, είναι από τις μεγαλύτερες γιορτές της

Εκκλησίας μας. Είναι μέρα χαράς και αγαλλίασης. Η Εκκλησία επιτρέπει την

βρώση ψαριών ακόμα και αν ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου «πέσει» μέσα στην

Μεγάλη Εβδομάδα. Η ημέρα αυτή είναι και ημέρα αργίας. Η παράδοση λέει ότι

αυτήν την ημέρα ούτε τα χελιδόνια δεν χτίζουν τις φωλιές τους.

Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, την ημέρα αυτή, τα παιδιά βγάζουν από

τα χέρια τους τον «Μάρτη» και τον αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές ή σε

κλαδιά δέντρων, για να τον πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τις φωλιές

τους.

Σε μερικές περιοχές την Ηπείρου, την παραμονή του Ευαγγελισμού, τα παιδιά

ξεχύνονται στα χωράφια, χτυπώντας κατσαρόλες, καπάκια τσουκαλιών και ότι

μεταλλικό μαγειρικό σκεύος έχουν. Πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο

διώχνουν τα φίδια, που εκείνη την μέρα ξυπνούν από την χειμερία τους νάρκη.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπου υπάρχουν Χριστιανοί αυτή την ημέρα

γιορτάζουν την χαρμόσυνη είδηση του Αρχαγγέλου και τιμούν την Παναγία.

NATALE AD ATENE

Dopo 40 giorni di preparativi, anche gli ateniesi si preparano a celebrare con grande anticipazione il proprio Natale. Ad Atene, come in tutta la Grecia, la succulenta carne di maiale arrosto la fa da padrona nella tavola delle famiglie, accompagnata dal christopsomo, il pane di Gesù. Lo troviamo in forme particolari, in genere a rappresentare il mestiere del capofamiglia.

Passare il Natale ad Atene può essere una valida alternativa alle classiche capitali europee più natalizie, dicasi quelle del nord Europa. La bassa stagione turistica a dicembre è padrona, mentre le temperature, tranne qualche eccezione climatica, rimangono miti, diventando un piacevole diversivo al freddo italiano dello stesso mese. La città in anni più recenti si è vestita dei suoi migliori abiti invernali, accantonando per un po' il meglio conosciuto guardaroba estivo. Piazza Syntagma, piazza Kanari a Kypseli, piazza Petroulas in Kolons e i giardini pubblici, sono solo alcune delle zone della città che a Natale, e a Capodanno, hanno modo di offrire il meglio delle festività.

Piazza Syntagma, la principale piazza di Atene, conosciuta anche con il nome locale di piazza Costituzione, è resa famosa dal cambio della guardia degli Evzones, davanti alla fiamma del milite ignoto. Nelle vicinanze sono presenti molte delle più importanti attrazioni turistiche della città. A Natale, completamente illuminata, offre uno scenario emozionante, quasi sacro se si considerano gli antichi edifici che la circondano. Le celebrazioni iniziano in genere durante le prime due settimane di dicembre, con l'allestimento e l'illuminazione di un grande albero di Natale. Intorno all'albero, vengono messe in opera delle strutture speciali e un palco, pronto ad ospitare un vario numero di spettacoli musicali e attività per bambini per l'intero mese di dicembre.

 

Il Natale arriva in ogni casa degli ateniesi quando l'aroma dei biscotti melomacarona inebria l'olfatto con insistente curiosità. Sono degli saporiti biscotti ricoperti da un gentile quantitativo di miele e, se la curiosità fa la sua parte, scoprirete che si accompagnano ad un altro tipicodolce natalizio, i kourabietus, dei biscotti al burro preparati con o senza mandorle.

 

Mentre in passato le decorazioni natalizie e le luci erano relativamente rare in Grecia, oggi un numero sempre più maggiore della popolazione ha incominciato a decorare le proprie case, soprattutto nelle grandi città come Atene. Nel 2002 il sindaco uscente di Atene, Dimitris Avramopoulos, lanciò la stagione natalizia con l'accensione dell'albero di Natale più grande d'Europa, in Piazza Syntagma (40 metri). Tremila fuochi d'artificio illuminarono il cielo e da allora la città viene presa d'assalto da un numero considerevole di turisti.

 

Le festività natalizie includono una grande sfilata di Natale (nel 2009 il giorno sabato 5 dicembre, con inizio alle 17.45) che delizierà in particolare i più piccoli. E a proposito di bambini, i giardini pubblici nazionali ospitano la Foresta delle favole, una struttura spettacolare con tanto di giochi e attività divertenti ed educative, che trasformano l'aspetto del giardino più grande di Atene. I giovani visitatori sono invitati a seguire un percorso all'interno del giardino e scoprire una terra immaginaria, dove saranno in grado di sperimentare il magico mondo delle favole, non solo della Grecia ma anche di altri paesi del mondo: la casa dei biscotti, la casa di Babbo Natale, il laboratorio dei desideri, l'uomo venuto dal ghiaccio, la capanna del Goblin e del mulino a vento, sono solo alcuni dei principali di intrattenimento interattivi.

 

Leggendarie creature maligne, presenti nel folclore di alcuni paesi, come il goblin, fanno capolino anche nel Natale greco, quando nel tradizionale Kallikantzeri, il folletto appare durante i 12 giorni del Natale. Il rituale è quello di tenerli lontani e consiste nel spruzzare un po' d'acqua santa nelle camere della casa. L'Albero di Natale non è comunemente utilizzato dalle famiglie greche e in quasi ogni casa il simbolo principale della stagione è una ciotola di legno piena d'acqua con un pezzo di filo sospeso nel suo perimetro, da dove pende da un rametto di basilico avvolto intorno ad una croce di legno. Il rametto è messo a bagno nell'acqua che verrà poi usata nella benedizione della casa.

 

La religione cristiano ortodossa della Grecia ha recentemente aperto le porte al consumismo e non è più concentrata esclusivamente negli aspetti sacri del Natale. Ebbene, potete ancora pensare ad un posto migliore della multiforme Atene dove poter trascorrere un Natale diverso dal solito e non tanto lontano da casa? Un assaggio di bianco Natale ad Atene, in Grecia? Se è così, si può fare una breve gita fino al monte Parnitha o andare alla vicina Arachova e al suo centro di sport invernali. Molto spesso durante le feste natalizie, la neve cade nella periferia nord della città, creando una magica città e imbiancata di neve.



 

Battesimo Ortodosso

Battesimo Ortodosso

 

La Chiesa Ortodossa è custode della tradizione bizantina e ancora oggi celebra i sacramenti secondo l'antico rituale. Il battesimo in particolare è una cerimonia molto suggestiva che coinvolge oltre al bambino, i genitori, il padrino e la madrina.

Il rito inizia con la spogliazione del piccolo che rappresenta la cancellazione del peccato originale. Il bambino viene poi affidato al sacerdote che con l'olio benedetto gli segna una croce e poi lo immerge nell'acqua della fonte battesimale.

L'immersione avviene per tre volte di seguito (immaginate gli strilli) e dopo il battesimo il bambino è consegnato uno dei padrini e asciugato in un lenzuolo bianco, simbolo della purezza dell'anima della resurrezione.

Il bambino riceve subito dopo la cresima e il sacerdote fa dei segni della croce sul suo sempre con l'olio benedetto.

Vengono a questo punto tagliate tre ciocche di capelli e disposte in modo da formare una croce. Queste tre ciocche rappresentano il primo dono del bambino al Signore.

Il bambino viene poi rivestito con abiti nuovi di colore bianco e tutti gli invitati passano tre volte davanti alla fonte battesimale con in mano le candele intonando un inno di gioia per il nuovo cristiano.