Perighiali - Mikis Theodorakis

Addthis

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή .

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.

 

Sulla spiaggia nascosta
e bianca come una colomba
ci venne sete a mezzogiorno
ma l'acqua era salmastra.

Sopra la sabbia bionda
scrivemmo il suo nome.
Splendido ! ché soffiò la brezza
e la scritta si cancellò.

Con quale coraggio, quale spirito
- che speranze, che passionei -
afferrammo la nostra vita: errore !
e cambiammo vita.