Λίνος

Addthis

Το ΠΑΙΔΙ Λίνος από το Άργος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Λίνο το γιο του Ισμηνίου πού σκότωσε ο Ηρακλής με μια λύρα. Κατά τούς Αργείους το παιδί Λίνος γεννήθηκε από τον Απόλλωνα και την κόρη του Κρότωπου Ψαμάθη η οποία , τρέμοντας την οργή του πατέρα της, εξέθεσε το παιδί σε κάποιο βουνό. Το βρήκαν και το μεγάλωσαν ποιμένες αργότερα όμως το κατακομμάτιασαν τα μαντρόσκυλα του Κρότωπου. Επειδή αδυνατούσε να κρύψει τον πόνο της, ο Κρότωπος γρήγορα κατάλαβε ότι η Ψαμάθη ήταν η μητέρα του παιδιού και την καταδίκασε σε θάνατο. Ο Απόλλων τιμώρησε για το διπλό έγκλημα την πόλη του Άργους αμολώντας καταπάνω της την Ποινή, ένα είδος Αρπυιας η οποία άρπαζε τα μικρά παιδάκια από τούς γονείς τους ώσπου κάποιος Κόροιβος ανέλαβε να τη σκοτώσει. Τότε έπεσε πανούκλα στην πόλη κι επειδή, δεν έδειχνε να περνάει οι Αργειοι απευθύνθηκαν στο μαντείο των Δελφών όπου τούς συμβούλεψαν να εξευμενίσουν την Ψαμάθη και τον Λινό. Σύμφωνα με αυτά οι Αργειοι θυσίασαν στα πνεύματα τους και οι παντρεμένες κι οι ανύπαντρες έψαλαν πένθιμα τραγούδια τα όποια λέγονταν ακόμα πολύ αργότερα «λίνοι» κι επειδή ο Λίνος ανατράφηκε ανάμεσα στα αρνιά, η γιορτή ονομάστηκε «αρνίς» και ο μήνας κατά τον οποίο τη διοργάνωσαν «άρνειος». Επειδή η πανούκλα συνέχισε να λυόσομαναει, τελικά πήγε και ο Κοροιβος στους Δελφούς και ομολόγησε ότι εκείνος είχε σκοτώσει την Ποινή. Η Πυθία τότε δεν τον άφησε να επιστρέψει στο Αργος, άλλά του είπε:

- Να, πάρε τον τρίποδα μου και όπου σου πέσει από τα χέρια σου, χτίσε ένα ναό για τον Απόλλωνα .

Ο τρίπους έπεσε στα Γεράνεια όρη όπου ο Κόροιβος πρώτα ίδρυσε το ναό, ύστερα την πόλη Τριποδίσκοι και εγκαταστάθηκε εκεί. Ο τάφος του βρίσκεται στην αγορά των Μεγάρων καλύπτεται από ένα μνημείο πού απεικονίζει το φόνο της Ποινής – τα αρχαιότερα αγάλματα αυτού του είδους από όσα σώζονταν αιώνες αργότερα. Αυτός ο δεύτερος Λινος, μερικές φορές αποκαλείται και Οιτόλινος, και οι αρπιστές τον μνημονεύουν στα συμπόσια (2).

 

β. Και ένας τρίτος Λίνος αναπαύεται στο Αργος: υπήρξε ποιητής, τον όποιο, μερικοί περιγράφουν ως γιο του Οίαγρου και της Μούσας Καλλιόπης, ουσιαστικά αδελφό του Ορφέα. Κατ’ άλλους πάλι ήταν γιος του Απόλλωνα και της Μούσας Ουρανίας, η της Αρέθουσας, κόρης του Ποσειδώνα. Τον είπαν και γιο του Ερμή και της Ουρανίας , άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι γεννήθηκε από το γιο του Ποσειδώνα Αμφιμαρο και την Ουρανία ή και από τον Μάγνητα και τη Μούσα Κλειώ (3) . Ο Λινός υπήρξε ο μεγαλύτερος μουσικός πού εμφανίστηκε ποτέ, και ο φθονερός Απόλλων τον σκότωσε. Είχε συνθέσει τραγούδία προς μην του Διόνυσου και άλλων αρχαίων ηρώων και τα έγραψε κιόλας με πελασγικά γράμματα , έγραψε κι ένα έπος για τη Δημιουργία. Ουσιαότικά λοιπόν ο Λίνος εφεύρε το ρυθμό και τη μελώδία, είχε ευρύτατη μόρφωση και είχε διδάξει τόσο τον Θάμυρη όσο και τον Ορφέα (4).

 

γ. Το μοιρολόγι για τον Λίνο έγινε γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο και ο θάνατος του είναι και το θέμα του αιγυπτιακού Άσματος του Μανέρω. Κοντά στο άλσος των Μουσών στον Ελικώνα υπάρχει χαραγμένο το πορτρέτο του Λίνου στον τοίχο μιας σπηλιάς όπου του προσφέρουν ετήσιες θυσίες πριν από τις προσφορές στις Μούσες. Λέγεται επίσης ότι είναι ενταφιασμένος στη Θήβα και ότι ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, μετέφερε τα οστά του υπό την επίδραση ενός ονείρου ύστερα από τη νίκη του στη μάχη της Χαιρώνειας αργότερα όμως είδε ένα άλλο όνειρο και τα έστειλε πάλι πίσω